Etiket Arşivleri: postmortem

Postmortem Et Muayenesi ( Prof. Dr. Ali AYDIN )

Postmortem muayenenin amacı anormalliklerin tespitini yapmaktır.

 Muayene asnasında dikkat edilecek noktalar;

 Et muayenesi kesimden hemen sonra ve mümkün olduğunca canlı muayeneyi yapan veteriner hekim tarafından yapılmalıdır. Bu durum özellikle antemortem muayenede kuşkulu hayvanların etleri hakkında daha doğru karar verilmesi bakımından önemlidir.

 Et muayenesi iç organlar ile birlikte bütün olarak yapılmalı, muayene sonrası organlar işlenmelidir.

 Postmortem muayene yapılacak yerde ışıklandırma yeterli olmalı (gün ışığı yada 540-600 lüks), el yıkama ünitesi bulunmalıdır.

 Muayene sırasında Veteriner hekim yanında en az 2 muayene bıçağı bulunmalıdır.

 Kirlenmiş bıcaklar %3’lük soda eriyiği yada kaynar suda dezenfekte edilir (80° 1-2 dak.)

 Muayene veteriner hekimi mecbur kalmadıkça karkas ve organlara gereksiz kesitler atmamalıdır.

 Makroskopik et muayenesinden sonra gerekli görülürse bakteriyolojik ve serolojik muayenelerde yapılmalıdır.

 Zorunlu kesim hallerinde veteriner hekim kesim işlemini başından sonuna kadar izlemelidir. Böylece verilecek karar daha sağlıklı olur.

 Organ muayenesine büyük önem verilmeli büyüklük, parlaklık, yapının homojenitesi, kesit yüzünün durumu, parazit odakları, kenarların incelme veya kalınlaşma durumu üzerinde durulmalıdır.

İnspeksiyon: Kanın rengi, pıhtılaşma özelliği, yabancı madde varlığı

Vücut ve organların rengi: Kendine has, ancak hastalık durumlarında farklı (anemi, septisemi, siyanoz, sarılık)

Palpasyon: Dil, karaciğer, dalak, karaciğer, uterus, meme kontrolü.

İnsizyon: Postmortem muayenede kural olarak bazı durumlarda bazı doku ve organlara görülen bir anormalliği tespit için kesit gerekir.

Postmortem Muayeneyi Oluşturan Muayeneler

 Koku ve tat muayenesi: Üremi, putrifikasyon durumlarında son karara varılması için özellikle kaslara kesit açılarak koku kontrol edilir. Kaynatma, kızartma deneyleri

 Laboratuvar muayeneleri: Çeşitli hastalık durumlarının teşhisinde gerekir. Özellikle mecburi kesimlerde yapılması önemli.

 Mikroskopik-Trişinelloz

 Histolojik-Tüberküloz

 Bakteriyolojik-Antraks

 Serolojik-Bruselloz

 Fiziksel,kimyasal-pH, aW, kanama derecesi.

Sığırlarda Postmortem Et Muayenesi

 Kanın muayenesi: Renk, pıhtılaşma durumu, koyuluğu, yabancı madde varlığı

 Sığırlarda vücut ağırlığının 1/12’si, koyunda 1/13’ü, domuzda 1/22’si, kanatlılarda 1/10-1/40’ı, tavşanda 1/20’si kandır.

 Sığırda akan kan miktarı 15-24 litre arasındadır.

 Koyu renk- antraks

 Septisemi- kısmen pıhtılaşma

 Kan parazitlerinde açık renkli

 Derinin muayenesi: Kanın akıtılma derecesi, ekto parazitler, apse, çiçek lezyonları, şap vezkülleri, melanoz, agoni veya öldükten sonra kesimin tespiti

Başın Muayenesi

 Öncelikle baş derisi ayrılır. Dil alt çeneden ayrılarak dışarı alınır (Arjantin kemeri) ve ağız boşluğu lenf yumruları dışarı çıkarılır.

 Maxilla ve mandibula aktinomikoz, sığır vebası, şap yönünden ağız boşluğu muayene edilir.

 Masseter kasları (iç ve dış) ve dil C. bovis yönünden muayene edilir.

 Baş lenf yumruları (L. mandibularis, Lnn. Retropharygici medialis ve lateralis, Lnn. parotis)

 Şüpheli durum mevcut ise beyin kuduz, BSE ve melanose yönünden incelenir.

Akciğerin Muayenesi

 Akciğerler inspeksiyon sonrası palpasyon ile kontrol edilir (paraziter odaklar (metastrongylus), apseleşmeler, melanose, derenler vb.)

 Pneumoni ve tüberküloz yönünden kıvam, yangı ve renk değişimleri incelenir.

 Mediastinal ve bronşial lenf yumruları incelenir.

 Lobların alt 1/3’üne kesit atılarak kanama durumu kontrol edilir.

Oesophagus Muayenesi

 Oesophagus

 Tıkanma,

 Yırtılma

 Cysticercus bovis

 Hypoderma limneatum

 Sarkosporidiler

yönünden incelenir.

Pericard ve Kalbin Muayenesi

 Pericardium ; pericarditis ve hemoroji yönünden kontrol edilir. Ayrıca RPT’de yapışmada vardır.

 Daha sonra kalbe longitidunal kesit yapılarak sol, sağ ventrikül ve atriumlar açılır.

 Endokarditis, dejenerasyon, hemorajiler, sistiserk ve kist hidatikler analiz edilir.

 Perikarditis halinde yapışmalar seröz zarlarda tüberküloz lezyonları incelenir.

 Septisemide kalp kası lapamsı halde, 6 aylığa kadar olan danalarda şap lezyonları, kanama derecesi saptanması.

Diyaframanın Muayenesi

 Diyaframın her iki tarafı sistiserk (diyaframa kasları pleura ve peritondan ayrılmalı) ve tuberküloz (incili) yönünden muayene edilir.

Karaciğerin Muayenesi

 İnspeksiyon (rengi, büyüklüğü) ve palpasyonu müteskip safra kanalları ve lenf yumrularına insizyon yapılır.

 İnsizyon ile karaciğer kelebeklerini varlığı (F. hepatica, F. gigantica, D. dendriticum) incelenir.

 Safra kesesinin de muayenesi yapılır.

Mide ve Bağırsakların Muayenesi

 Mezenteriyal lenf yumruları dikkatle incelenir (Tecrübe önemli, renk daha koyu v şekilleri farklı).

 Yangı, paratüberküloz, hemoraji, tümör, salmonelloz, löykoz, sığır vebası yönünden incelenir.

Dalağın Muayenesi

 Rengi, görünümü, kıvamı, kenarlarınınincelik kalınlığı ile tümoral oluşunlar incelenir.

 Antraks’ta dalak büyür, öamur kıvamında, katran renginde olur ve pelte kıvamdadır.

 Ayrıca tüberkulozda, tüm septisemilerde, piroplazmozda, löykozda, salmonellozda dalakta bozukluklar görülür.

Böbrekler ve İdrar Kesesi Muayenesi

 Böbrekler yağı ve kapsülü alındıktan sonra muayene edilir.

 Çeşitli enfeksiyon hastalıklarında özellikle tüberküloz ve salmonellozda böbrekler üzerinde peteşiler, milier odaklar ve nekroz görülür.

 Yine dejenerasyonlar, böbrek taşları leptospiroz yönünden incelenir.

 İdrar kesesinde kan görülmesi antraks, idrar yolu iltihabı vb. sebeplere bağlanabilir.

Ürogenital Sistemin Muayenesi

 Uterus inspekte ve insize edilir. Longitidunal kesit ile iç kısmında endometritis, pyometra, retentio secundinarum, tüberküloz, brucella yönünden incelenir.

 Erkeklerde testisler insize edilerek tüberküloz, brucella, neoplaziler belirlenir.

 Meme ve lenf yumruları incelenerek inspekte ve insizyonlar yapılarak tramvalar, yangılar, tüberküloz, aktinomikoz varlığı araştırılır.

Karkasın Muayenesi

 İnspeksiyonda etin kanama durumu, hemoraji, ödemler, apseler, sarılık, tümörler ve sistiserkler yönünden incelenir.

 Peteşi varlığında derinlik araştırılır.

 İç kısımda pleura, diyafram ve peritonda kan oturmaları, yangılar, tümörler, tüberküloz (incili) apse ve kırıklar araştırılır.

 Kemiklerde kırıklar, renk farklılığı , aktinomikoz ile eklemlerde yangı ve şişlikler incelenir.

Danalarda Et Muayenesi

 Genel olarak sığırlarda belirtilen sistematik dahilinde muayene yapılır.

 Danalarda ayrıca;

 Ağız ve dilde şap (ayrıca kalp), dana difterisi

 İnce bağırsaklarda dizanteri

 Eklemlerde poliartritis (septik yada pyemik)

 Abomazumda peptik ülser

 Göbek bağında omphalophlebitis (bakt. Mua.)

 Tüberküloz yönünden mezenterial ve hepatik lenf yumru muayenesi

 Gövdenin kongenital bulaşan Cycticercus bovis yönünden incelenmesi

Koyun ve Keçilerde Et Muayenesi

 Sığırlara nazaran daha az detaylı muayene gerektirir. Küçükbaş hayvanlarda iç organlar karkas üzerinde muayene edilir.

 Deri; çiçek ve uyuz yönünden

 Dalak; antraks açısından önemli, ayrıca kist hidatik ve neoplaziler yönünden

 Karaciğer; distomlar, kist hidatit, Cys. tenuicollis, tüberküloz, siroz ve aktinomikoz

 Akciğerler; metastrongyluslar, kist hidatitler, Cys. tenuicollis, tuberkuloz ve pseudotuberkuloz yönünden

 Beyin; Coenurus cerebralis, kuduz,

 Burun boşluğu; oestrus ovis ile dil mavi dil

 Ayaklar; şap ve mavi dil

 Mide ve bağırsaklar; trichostrongylidealar, veba ve paratüberküloz yönünden incelenir

Kuzularda Et Muayenesi

 Koyunların muayenesi gibidir.

 Farklı olarak Taenia hydatigena’nın larvası olan Cys. Tenuicollisden ileri gelen lezyonlar görülebilir.

 Ayrıca parazitlerin göç izlerine rastlanabilir.

Develerde Et Muayenesi

 Genelde sığırlardaki sistematik geçerli

 Çene ve kalp kasları sistiserk

 Akciğer, karaciğer ve dalakta kist hidatit varlığı

 Akciğerde tubeküloz varlığı

 Sıklıkla akciğer, kalp ve karaciğerde konjesyonlar

 Kan oturmaları kemik kırıkları,

 Çeşitli doku ve organlarda irinli yangılar

Postmortem Muayenede Karar

 İnsan Tüketimine Uygun

 İnsan Tüketimine Uygun Değil-imha

Bakteriyolojik Et Muayenesi

Bakteriyolojik Et Muayenesi

1. Bakteriemi’den şüpheli durumlar :

a. Genel durumunun ağır bir şekilde bozulduğu hallerde

b. Mecburi kesimlerde,

c. Hasta kesimlerinde,

d. Bazı akut yangılarda (akut mastitis, akut enteritis vs),

e. Yaralar, dalak ve karaciğer büyümesi, sığır leukozu vs

2. Et zehirlenmesine neden olan bakterilerin bulunmasından şüpheli durumlar

3. Bütün sindirim organlarının çıkarılmasının geciktirilmiş olduğu durumlar

4. Gövdenin önemli kısımlarının muayeneden önce alınmış olduğu durumlar,

5. Kesimden önce canlı muayenenin yapılmadığı durumlar.

Bakteriyolojik et muayenesi için numune alınması ve gönderilmesi

1. Kas numuneleri (6 x 8 cm)

2. Gövde lenf yumruları (ön ve arka)

3. Dalak (El ayası kadar)

4. Böbrek (bir tanesi)

5. Karaciğer (iki yumruk kadar)

6. Kemik (Yuvarlak yada uzun)

Steril kap – Soğuk muhafaza – Laboratuvar

Sonuçları alınıncaya kadar şüpheli gövde ve organlar saklanır.

Postmortem Muayenede Karar ve Damgalama

1.İnsan tüketimine uygun

2. Tamamen men

3. Kısmen men

4. Şartlı uygun

5. Uygun ama düşük değerli

Conversion of Muscle to Meat

Meat is the common term used to describe the edible portion of animal tissues and any processed or manufactured products prepared from these tissues. Meats are often classified by the type of animal from which they are taken. Red meat refers to the meat taken from mammals; white meat refers to the meat taken from fowl; seafood refers to the meat taken from fish and shellfish; and game refers to meat taken from animals that are not commonly domesticated. In addition, most commonly consumed meats are specifically identified by the live animal from which they come. Beef refers to the meat from cattle, veal from calves, pork from hogs, lamb from young sheep, and mutton from sheep older than two years. It is with these latter types of red meat that this section is concerned.

Meat is a very complex product that can be affected by antemortem and postmortem factors. Components of the muscle itself, like contractile proteins and connective tissue affect the characteristics of the final product whether it is a steak or a hot dog. Knowledge of the structure of the muscle and how muscle is converted into meat helps us to understand what affects the tenderness and processing characteristics of the meat. Many factors influence the tenderness of meat. The development of rigor motris greatly affects meat tenderness. Muscle, if obtained very soon after death, would be more tender than if the meat were allowed to go into rigor mortis. Many factors affecting the extent of rigor and the speed at which rigor develops also influence tenderness.